<< Geri Yazdır
Klindamisine Dirençli Bacteroides fragilis ve Bacteroides thetaiotaomicron Kökenlerinin Diğer Antibiyotiklere Çapraz Direnci

Klindamisine Dirençli Bacteroides fragilis ve Bacteroides thetaiotaomicron Kökenlerinin
Diğer Antibiyotiklere Çapraz Direnci#

Nurver ÜLGER (TOPRAK)*, Özlem ÇAKICI*, Cennet ÇELİK*, Güner SÖYLETİR*


* Marmara Üniversitesi Tıp Fakültesi, Mikrobiyoloji ve Klinik Mikrobiyoloji Anabilim Dalı, İSTANBUL

ÖZET

Geçmiş yıllarda, aerop ve anaerop bakterilerin birlikte oluşturdukları infeksiyonların tedavisinde klindamisin ve gentamisin kombinasyonu altın standart olarak kabul edilmiştir. Ancak günümüzde, özellikle Bacteroides fragilis grubu bakterilerin klindamisine yüksek oranda direnç geliştirdikleri gözlenmektedir. Bu çalışmada, Bacteroides türlerinin klindamisine direnç oranı belirlenmiş, klindamisine dirençli kökenlerin diğer antibiyotiklere daha dirençli olup olmadıkları araştırılmıştır. Klinik örneklerden ve dışkıdan izole edilen B. fragilis (n= 130) ve Bacteroides thetaiotaomicron (n= 80) kökenlerinin antibiyotiklere duyarlılıkları "National Committee for Clinical Laboratory Standards (NCCLS)"ın önerdiği agarda dilüsyon yöntemiyle çalışılmış, kökenler klindamisine duyarlı olanlar (MİK ≤ 2 µg/mL, n= 126) ve klindamisine dirençli olanlar (MİK ≥ 4 µg/mL, n= 84, orta dirençli kökenler dirençli kabul edilmiştir) şeklinde iki gruba ayrılmış ve bu iki grubun diğer antibiyotiklere direnç durumları karşılaştırılmıştır. İki grup arasında, amoksisilin-klavulanik asit, imipenem ve metronidazole direnç oranı bakımından istatistiksel bir fark görülmemekle beraber, klindamisine dirençli olan kökenlerin diğer antibiyotiklerden; piperasiline (%48; p< 0.0001), sefoksitine (%63; p= 0.0007), tetrasikline (%94; p< 0.0001) ve kloramfenikole (%12; p= 0.0005) anlamlı derecede direnç gösterdikleri saptanmıştır. Her iki grupta ampisiline direnç (MİK ≥ 2 µg/mL) oranları (%96 ve %100) istatistiksel anlamlı bir fark göstermemekle birlikte, yüksek düzey ampisiline direnç (≥ 64 µg/mL) oranı klindamisine dirençli kökenlerde (%57; klindamisine duyarlıların ise %15'inde) daha yüksek bulunmuştur (p< 0.0001). Verilerimiz klindamisine dirençli kökenlerimizin, beta-laktam antibiyotikler de dahil diğer bazı antibiyotiklere direnç geliştirdiğini göstermektedir. Bu çapraz ilişkinin genetik ve klinik çalışmalarla da izlenmesi gerekmektedir.

Anahtar Kelimeler: Bacteroides fragilis, Bacteroides thetaiotaomicron, Klindamisin, Antibiyotik direnci

SUMMARY

Cross-Resistance to Other Antimicrobials Among Clindamycin Resistant Bacteroides fragilis and Bacteroides thetaiotaomicron Strains

Combination therapy with clindamycin and gentamycin for mixed aerobic-anaerobic infections has been considered as the "gold standard" for years. However, clindamycin resistance among Bacteroides species has increased worldwide. The aim of this study was to determine the incidence of clindamycin resistance against Bacteroides species and to determine the clindamycin resistant isolates whether less susceptible to other antimicrobials. Clindamycin activity in vitro was determined against Bacteroides fragilis (n= 130) and Bacteroides thetaiotaomicron (n= 80) isolated from clinical materials and stool specimens, MIC values to clindamycin and certain antimicrobials were determined using National Committee for Clinical Laboratory Standards (NCCLS)-recommended agar dilution methodology. Data were analyzed by grouping the isolates into two groups: (1) Those clindamycin-susceptible (MIC ≤ 2 µg/mL) and (2) those clindamycin-resistant (intermediate + resistant; MIC ≥ 4 µg/mL). Of a total 210 isolates tested, 126 (60%) were susceptible to clindamycin while 84 (40%) were nonsusceptible. Comparison of the two groups showed that, for clindamycin-resistant isolates susceptibility to antimicrobials decreased by: piperacillin (48%; p< 0.0001), cefoxitin (63%; p= 0.0007), tetracycline (94%; p< 0.0001), chloramphenicol (12%; p= 0.0005). No appreciable differences were noted for imipenem, amoxicillin-clavulanate and metronidazole. Although ampicillin resistance rates (MIC ≥ 2 µg/mL) showed no statistically significant difference in two groups (96% and 100%), the high dose ampicillin resistant (≥ 64 µg/mL) strains among clindamycin resistant group were higher than the other (57-15% respectively; p< 0. 0001). The data indicate that clindamycin resistance is associated with a decrease in susceptibility to tetracycline, chloramphenicol as well as some beta-lactams among Bacteroides species. The mechanisms of this association will need further studies.

Key Words: Bacteroides fragilis, Bacteroides thetaiotaomicron, Clindamycin, Antimicrobial drug resistance

#Bu çalışma, "6. Antimikrobik Kemoterapi Günleri: Klinik-Laboratuvar Uygulamaları ve Yenilikler (8-10 Nisan 2004, İstanbul)" isimli bilimsel toplantıda poster olarak sunulmuştur.

Yazışma Adresi:

Dr. Nurver ÜLGER (TOPRAK)

Marmara Üniversitesi Tıp Fakültesi

Mikrobiyoloji ve Klinik Mikrobiyoloji AnabilimDalı

34668 Haydarpaşa-İSTANBUL

e-mail: nulger@marmara.edu.tr

Makalenin Geliş Tarihi: 04.01.2005   Kabul Tarihi: 10.03.2005

[ Tam metin ][ PDF ]
<< Geri Yazdır

 
Anasayfa  |  İletişim  |  Son Sayı
Tüm hakları 'ne aittir

Creative Commons Lisansı
FLORA İnfeksiyon Hastalıkları ve Klinik Mikrobiyoloji Dergisi Creative Commons Atıf-GayriTicari-AynıLisanslaPaylaş 4.0 Uluslararası Lisansı ile lisanslanmıştır.