<< Geri Yazdır
Bacteroides fragilis Kökenlerinde Enterotoksin (bft) ve Karbapenemaz (cfiA) Gen Birlikteliğinin Araştırılması

Bacteroides fragilis Kökenlerinde Enterotoksin (bft) ve
Karbapenemaz (cfiA) Gen Birlikteliğinin Araştırılması

Nurver TOPRAK ÜLGER1, Arzu İLKİ1, Neşe BALKAN1, Nilay ÖZEL1, Güner SÖYLETİR1


1 Marmara Üniversitesi Tıp Fakültesi, Tıbbi Mikrobiyoloji Anabilim Dalı, İstanbul, Türkiye

ÖZET

Giriş: Bacteroides fragilis, insan normal kolon florasının yaklaşık %1-2'sini oluşturmasına karşın birtakım virülans faktörlerine sahip olması nedeniyle izole edilen anaerop patojenler arasında birinci sırada bulunmaktadır. Bazı kökenler, 20 kDa büyüklüğünde ısıya duyarlı, Zn+ bağlı metalloproteaz yapısında enterotoksin salgılamaktadır. Bu toksin, ishal ve aktif inflamatuvar bağırsak hastalıklarıyla ilişkilendirilmiştir. Aynı zamanda Bacteroides kökenleri antibiyotiklere diğer anaeroplardan daha fazla direnç göstermektedir. Sadece karbapenemler veya nitroimidazoller yüksek oranda etkili olmakla beraber, son dönemlerde karbapenemlere direnç geliştiren B. fragilis kökenleri bildirilmiştir. Bu çalışmada, farklı klinik örneklerden (n= 56) ve insan dışkısından (n= 16) izole edilmiş B. fragilis kökenlerinde enterotoksin (bft) ve karbapenemaz (cfiA) genlerinin birlikte bulunma durumları araştırılmıştır.

Materyal ve Metod: Toplam 72 B. fragilis kökeninden polimeraz zincir reaksiyonu yöntemiyle bft ve cfiA genleri, "Clinical and Laboratory Standards Institute (CLSI)" (M11-A7)'ün önerdiği agar dilüsyon yöntemiyle imipenem ve meropeneme duyarlılıkları araştırılmıştır.

Bulgular: Kökenlerin 26 (%36)'sında cfiA, 22 (%30.5)'sinde ise bft geni saptanmış, 8 (%11) kökende cfiA ve bft genleri beraber tespit edilmiş, ancak iki genin beraber bulunması istatistiksel olarak anlam ifade etmemiştir. Karbapeneme dirençli kökenlerin tamamı cfiA pozitif olup, kökenlerin dördü imipeneme, altısı ise meropeneme dirençli bulunmuştur.

Sonuç: Bulgularımıza göre B. fragilis kökenlerimizde bft ve cfiA genlerinin birlikte bulunmaları anlamlılık ifade etmemesine karşın, bu iki genin prevalansı literatürde yer alan bilgilere göre daha yüksek bulunmuştur. Çalışmamızda Bacteroides kökenleri içinde yüksek düzey cfiA pozitifliği kaygı vericidir ve bu durum, gelişecek infeksiyonların tedavi seçeneklerini azaltmaktadır. Bu nedenle B. fragilis kökenlerinin, gelişebilecek direnç yönünden yakından takip edilmesi önem arz etmektedir.

Anahtar Kelimeler: Bacteroides fragilis, Metallo-beta-laktamaz, cfiA geni, Frajilisin, bft geni

SUMMARY

Investigation of the Coexistence of Enterotoxin Genes (bft) and
Carbapenemase Genes (cfiA) Among Bacteroides fragilis Strains

Nurver TOPRAK ÜLGER1, Arzu İLKİ1, Neşe BALKAN1, Nilay ÖZEL1, Güner SÖYLETİR1


1 Department of Medical Microbiology, Faculty of Medicine, University of Marmara, Istanbul, Turkey

Introduction: Bacteroides fragilis constitutes about 1 to 2% of the normal colon flora in humans; however, this bacterium is the most commonly encountered bacterium from anaerobic infections due to its several virulence factors. Some strains produce a 20 kDa heat-labile enterotoxin, which is a Zn+-dependent metalloprotease. This toxin is associated with diarrheal disease and active inflammatory bowel disease. Bacteroides are also more resistant to antimicrobial agents than the other anaerobes. Although only carbapenems and nitroimidazoles remain highly active against B. fragilis strains, carbapenem-resistant isolates have already been reported. The aim of this study was to investigate the coexistence of enterotoxin (bft) and carbapenemase genes among B. fragilis, which were isolated from different clinical samples (n= 56) and from humans feces (n= 16).

Materials and Methods: We examined a total of 72 B. fragilis isolates by polymerase chain reaction (PCR) for the presence of bft and cfiA genes using agar dilution methods recommended by the Clinical and Laboratory Standards Institute (CLSI) (M11-A7) for susceptibility of imipenem and meropenem.

Results: Twenty six (36%) strains had the cfiA gene and 22 (30.5%) strains had the bft gene; 8 (11%) isolates harbored both the cfiA and bft genes. However, the coexistence of bft and cfiA genes was not statistically significant. Four strains were resistant to imipenem and 6 strains were resistant to meropenem, and all the carbapenem-resistant strains (n= 6) were cfiA-positive.

Conclusion: Although our data did not reveal the coexistence of the bft and cfiA genes in B. fragilis strains, the prevalence of these two genes was higher than the data of earlier studies in the literature. According to our results, the high rate of cfiA-positive isolates in Bacteroides is worrying, and reduces the therapeutic options for treating infection caused by these organisms. Thus, it is important to monitor B. fragilis for emergence of resistant strains.  

Key Words: Bacteroides fragilis, Metallo-beta-lactamase, cfiA gene, Fragilysin, bft gene

Geliş Tarihi/Received: 05/02/2011 - Kabul Ediliş Tarihi/Accepted: 10/03/2011

Yazışma Adresi/Address for Correspondence

Doç. Dr. Nurver TOPRAK ÜLGER

Marmara Üniversitesi Tıp Fakültesi

Tıbbi Mikrobiyoloji Anabilim Dalı

Haydarpaşa Kampüsü, İstanbul-Türkiye

E-posta: nurverulger@yahoo.com

[ Tam metin ][ PDF ]
<< Geri Yazdır

 
Anasayfa  |  İletişim  |  Son Sayı
Tüm hakları 'ne aittir

Creative Commons Lisansı
FLORA İnfeksiyon Hastalıkları ve Klinik Mikrobiyoloji Dergisi Creative Commons Atıf-GayriTicari-AynıLisanslaPaylaş 4.0 Uluslararası Lisansı ile lisanslanmıştır.