<< Geri Yazdır

Klinik Örneklerden İzole Edilen Pseudomonas aeruginosa Suşlarının
Antibiyotik Direnç Durumunun Belirlenmesi

Umut S. ŞAY COŞKUN1, Gökhan COŞKUN2

1 Erbaa Devlet Hastanesi, Mikrobiyoloji Laboratuvarı, Tokat, Türkiye

2 Erbaa Devlet Hastanesi, GenelCerrahi Kliniği, Tokat, Türkiye

ÖZET

Giriş: Pseudomonas aeruginosa sıklıkla dirençli infeksiyonlara neden olabilen bir bakteridir. Bu çalışma çeşitli kliniklerden gelen kültür örneklerinden izole edilen P. aeruginosa suşlarının antibiyotik direnç profilinin belirlenmesi amacıyla yapılmıştır.

Materyal ve Metod: Ocak 2012-Aralık 2013 tarihleri arasında Mikrobiyoloji Laboratuvarına çeşitli kliniklerden gönderilen kültür örneklerinden izole edilen 142 P. aeruginosa suşu retrospektif olarak incelenmiştir. Laboratuvarımıza gönderilen kültür örneklerinin Eosin- Methylene-Blue (EMB) agar ve %5 koyun kanlı agara ekimi yapılmıştır. Bakteri identifikasyonu konvansiyonel yöntemlerle belirlenen suşların antibiyotik duyarlılık testi, "Clinical and Laboratory Standards Institute (CLSI)" önerileri dikkate alınarak Kirby-Bauer disk difüzyon yöntemiyle saptanmıştır.

Bulgular: İzole edilen 142 P. aeruginosa suşunun %34.5 oranıyla en sık solunum yolu örneklerinden izole edildiği görülmüştür. Suşlar kliniklere göre ise en sık %24.6 oranıyla göğüs hastalıkları servisinden ve %23.2 oranıyla genel cerrahi servisinden gönderilen örneklerden izole edilmiştir. Antibiyotiklere direnç oranları; gentamisin için %30, amikasin için %19, seftazidim için %24, sefepim için %19, aztreonam için %20, piperasilin-tazobaktam için %10, siprofloksasin için %45, levofloksasin için %23 olarak tespit edilmiştir. İmipenem ve meropeneme direnç saptanmamıştır.

Sonuç: Genellikle hastane infeksiyonu etkeni olarak değerlendirilen P. aeruginosa son dönemlerde toplumdan elde edilen örneklerde de üretilmeye başlanmış olup azımsanmayacak düzeye ulaşmıştır. Çalışmada en yüksek direnç siprofloksasin ve gentamisine karşı saptanırken, imipenem ve meropeneme direnç tespit edilmemiştir. Artan antibiyotik direnci tedavi sorunlarına ve maliyet yükselmesine neden olmaktadır. Dolayısıyla hizmet hastanelerinde de bu tip çalışmaların yapılması, her hastanenin kendi suşlarının antibiyotik duyarlılıklarını belirlemesi ve kendi antibiyotik politikalarını oluşturması gerekmektedir.

Anahtar Kelimeler: Antibiyotik direnci, Pseudomonas aeruginosa, İnfeksiyon

SUMMARY

Determination of Antibiotic Resistance of Pseudomonas aeruginosa Strains Isolated from
Variety of Clinical Samples of a State Hospital

Umut S. ŞAY COŞKUN1, Gökhan COŞKUN2

1 Laboratory of Microbiology, Erbaa State Hospital, Tokat, Turkey

2 Clinic of General Surgery, Erbaa State Hospital, Tokat, Turkey

Introduction: Pseudomonas aeruginosa posseses the highest level of resistance to antibiotics. The aim of the present study was to evaluate susceptibility profile of P. aeruginosa strains isolated from variety of clinical samples.

Materials and Methods: One-hundred forty-two P. aeruginosa isolated from culture samples sent from various clinics to the Microbiology Laboratory from January 2012 to December 2013 were retrospectively reviewed. The samples were cultured in eosin-methylene blue (EMB) agar and 5% sheep blood agar. After identification of the microorganism using conventional methods, antibiotic susceptibility of the strains was determined using Kirby-Bauer disc diffusion method in accordance with the principles of Clinical and Laboratory Standards Institute (CLSI).

Results: Most of the isolates were recruited from sputum samples (34.5%). The highest rate of the isolates was obtained from the pulmonary disease clinic (24.6%) and general surgery clinic (23.2%). The resistance of antibiotics is as follows: gentamycin 30%, amikacin 19%, ceftazidime 24%, cefepime 19%, aztreonam 20%, piperacillin-tazobactam 10%, ciprofloxacin 45%, and levofloxacin 23%. No resistance to imipenem and meropenem was determined.

Conclusion: Although P. aeruginosa strains are generally associated with nosocomial infections, recently these strains are being isolated in a considerable number of specimens collected from the community. The results of this study suggested resistance to antibiotics, particularly to ciprofloxacin and gentamycine. No resistance to carbapenems was determined. Increasing antibiotic resistance is implicated in treatment complications and increasing health care costs. Therefore, similar studies must be conducted in state hospitals and every hospital should identify the antibiotic susceptibility profiles of its own prevailing strains, and their own antibiotic policies should be developed.

Key Words: Antibiotic resistance, Pseudomonas aeruginosa, Infection

Yazışma Adresi/Address for Correspondence

Uzm. Dr. Umut S. Şay CoŞkun

Erbaa Devlet Hastanesi

Mikrobiyoloji Laboratuvarı

Erbaa, Tokat-Türkiye

E-posta: umutkm@hotmail.com

[ Tam metin ][ PDF ]
<< Geri Yazdır

 
Anasayfa  |  İletişim  |  Son Sayı
Tüm hakları 'ne aittir

Creative Commons Lisansı
FLORA İnfeksiyon Hastalıkları ve Klinik Mikrobiyoloji Dergisi Creative Commons Atıf-GayriTicari-AynıLisanslaPaylaş 4.0 Uluslararası Lisansı ile lisanslanmıştır.